رکنا: کلمات، تنها آواهایی گذرا نیستند که بر زبان جاری شوند و در هوا محو گردند؛ آنها بذرهایی هستند که در خاک جان انسان کاشته میشوند. برخی از این بذرها گلستانی از امید میآفرینند و برخی دیگر، خارستانی از یأس و اندوه.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است — اولین نفر باشید.
۰ دیدگاه
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است — اولین نفر باشید.